Türk Evi

Türk Evi

Orta Asya’dan Anadolu’ya yeni yaşam, yeni mekanlarımız. Evrensel düzeyde pek çok kültürde olduğu gibi, Türk mimarisi de tarihi süreç içinde yuvarlak planlı tasarımlarından dörtgen planlı tasarıma geçti. Bu dönüşümde yeni olan gücünü ekşisinin mayasından aldı. Diğer bir deyişle, Türk evine karakteristik özellikleri ortağından emanettir.

Yüzyıldan beri Türkçenin dağarcığında yer ala ev sözcüğünün Orhun yazıtlarından Bengu taşlarına kayıtlı hali ev biçimindedir ve anlamı çadır, evdir. Ev etimolojik olarak kendisinden doğan evren evrilmek ifadeleriyle birlikte düşünüldüğünü de onun ortağıyla olan ilişkisini anlamak sözcük düzeyinde kolaylaşır. Evren sözcüğünün kök anlamı dönen çevrelin demektir. Döngü, çark, kubbe, gökle yeryüzünü kaplayan varlık bütünü anlamındadır.

Türk evi kökleriyle Orta Asya mayasına doğru yaslansa da Anadolu, Afrika ve Balkanlar coğrafyasından kültürel deneyim ve yaşamsal birikim derleyerek bir senteze, mimari zenginliği sergiler. Son aşamada Türk Evi, Osmanlı devletinin egemen olduğu dönemde gelişen geleneksel yapı sanatının hikayesidir.