Bir sofraya oturduğumuzda aslında sadece yemek yemeyiz.

Bir sofraya oturduğumuzda aslında sadece yemek yemeyiz.
Sofra, hayatın aynasıdır. Önümüzde duran ekmek; sabahın ayazında yoğrulan hamurun, emeğin ve alın terinin hikâyesidir. Peynir; sabrın, titizliğin ve özenin ürünüdür. Sofra, vicdanın en sade ama en gerçek sahnesidir.

Bugün tüketim hızla artıyor; paketler çoğalıyor, etiketler parlıyor. Ancak asıl sorulması gereken soru şudur: Bu ürünün ardında nasıl bir niyet var? Üretici samimiyetle mi çalıştı, yoksa yalnızca kâr amacıyla mı hareket etti?

Biz tüketiciler, bu soruların cevabını aramadan sofraya oturduğumuzda, aslında kendi vicdanımızdan da biraz uzaklaşmış oluruz.

Doğallık yalnızca sağlıklı beslenmek değildir. Doğallık; kendine, topluma ve geleceğe karşı dürüst olmaktır. Çocuklarımızın yarınını düşünmek, kültürümüzü yaşatmak demektir. Çünkü her doğal ürün; bir köyün emeğini, bir ailenin alın terini, bir hafızanın izlerini taşır. Onu tercih etmek geçmişe vefa, geleceğe umut olmaktır.

Sevgili okurlarım,
Bu köşeden yapmak istediğim çağrı şudur: Soframızda yalnızca lezzeti değil, emeği de hatırlayalım. Çünkü gerçek bereket; üreticinin alın teri ile tüketicinin vicdanı buluştuğunda doğar.

İşte o zaman soframız, sadece karın doyuran bir masa değil; hayatı anlamlandıran bir sahneye dönüşür.

Neşat YALÇIN
Kadıköy / İstanbul