Nöbetçi Eczaneler
As Alptekin İskender’den Karslı Girişimci Aslan Alptekin ile Gazeteci Ayson Karabağ Röportajı
Aslan Alptekin Kimdir?
07.09.1961 Kars doğumluyum. Kars Merkez Çamurlu köyündenim. 10 kardeşiz. İlkokul mezunuyum. Okula devam etme için imkânlarım yoktu. İki odalı bir evde 12 kişi yaşadık. Yer sofrasında beslendik, paylaştık. Kardeşlerim 1 yatakta baş ayak uyuduk. Biz yokluktan yaşamışız. İyi ki o dönemin sıcaklığını yaşamışım.
Karslı İnsanları Bize Tanıtır mısınız?
Kars milleti çalışkandır. Onlara yol gösteren rehbere ihtiyaçları vardır. Haksızlığa karşı gelirler. Dürüst, çalışkan, hırslı ve engellere takılmazlar. Hedefledi noktaya ulaşmasını bilirler. Güvenilir insanlardır. Haksızlığa karşı gelen emir sevmeyen insanlardır. Kars topraklarından âşıklar, şairler, kalemi kuvvetli insanların çıktığı iyi ustalar ve siyasiler çıkmaktadır.
Sizce Komşuluk Nedir?
Komşuluk bizim için önemlidir. Namus bizim için önemlidir. Biz çevremizde bayanlara abla deriz. Büyükleri görünce yol veren, ayağa kalkan insanlarız. Bizim orada ya okuyacaksın, ya da bir meslek edineceksin, başka umudumuz yoktur. Zor imkânlar içinde yetişen, kışın 8 ay gibi uzun süren kışı yaşayan, bir ilin içinde büyümek, soğuk soyunu içmek, bilmeden karın doyurmak için yediğimiz çeçil, peynir, köy ekmeği ve lavaşımızla büyüdük. Komşu bizim için kardeşten daha kıymetlidir.
Kars’ın Lavaşı, Kaşarı, Sarıyağı Şimdi Çok Meşhurdur, Ne Düşünürsünüz?
Bizim orada, her ev peynirini, lavaşını, sarıyağını yapardı. Fazla yaptıklarında hediye götürürlerdi. Ama İstanbul’a yurtdışına hediye götüre götüre Kars peyniri, kaşarı şimdi isim yaptı. O peynirde emek var, o peynirde sevgi var, o peynirde kalite var. Veren el, alan elden üstündür düşüncesi vardır bizlerde. Misafiri seven, misafirine hediye gönderen insanlarız. Biz bunları karın doyurmak için, beslenmek için yeriz. Bilmeden sağlıklı beslendiğimizi şimdi daha iyi anlayabiliyorum. Kars ürünlerini hediye veren anne-babaya borçluyuz. Bunlarını adını şimdi sahip çıkacak, koruyacak ve o duyguları yaşatacak esnafa ihtiyacımız var.
İstanbul Sevdası Nasıl Başladı?
Köyümüze İstanbul’dan çalışanlar gelirdi. Güzel giyinmiş, gömlek yakaları İspanyol paçalı, pantolonları gözlerimi kamaştırırdı. İstanbul’u anlatırlardı, bize çok lüks gelirdi. Onların giyim-kuşamları anlatması beni hırslandırır ve kendime hedef koydururdu. İzin istesem göndermezlerse bende kaçıp İstanbul’a geldim. Para kazanacağım ve köye gideceğim. Çocuklara hediye götüreceğim diye hep hayal kurdum. O hayallerimle yaşadım köyde.
Anne, Babanı Bize Anlatır mısın? Neyle Geçinip Ne İş Yaparlardı?
Babam çiftçilik yapan ve hayvanları olan insandı. Tarla eker, tarla biçerdi. İnek sütünü satarak ihtiyaçlarımızı karşılardı. Her şeyimizi topraktan, hayvanlardan sağlardık. Dışarıdan sadece şeker, çay, sabun gibi ihtiyaçlarımızı alırdık. Yağımızı, ekmeğimizi, peynirimizi annem yapardı. Annem ye der, babam ise “can balam kurban olurum
balam dur sana ekmek üzerine sarıyağ süreyim” derdi. Bizim için ekmek üzerindeki yağ bizim en iyi çikolatamızdı, en iyi hediyemizdi. Babam annem çok özverili candan insanlardı. 10 çocuk doğurmasına rağmen oluşan çamaşırları bir düşünün, şimdi kimse yapamaz. Onların sabrı, hoşgörüsü, çalışkanlıklarına hayranım. Şimdi babamın yaptıklarını biz yapamayız. Çocuklarına oda vermedi, ama bir sofrada paylaşmayı öğretti. Bir yatakta baş ayak uyurduk. Bence bize çok güzel duyguları yaşatmış. Allah razı olsun.
İstanbul’a Kaçarak Gelişinizin Hikâyesini Anlatır mısınız?
Gizlice Kars’a Kaçtım ve trene binerek yola çıktım. Hayallerim güzel giysiler giymek ve para kazanmaktı. Köye gelirken çocuklara hediyelerle dönmek için yola çıktım. Para kazanmalıydım. Bir işte usta olmalıyım diyerek yolculuğa başladım. Trenle 24 saatlik uzun bir yol yaparak Haydarpaşa’ya geldim. Oradan Sirkeci vapuruna bindim. İlk vapura bindiğim günü ve Haydarpaşa’da baktığım dev bina üzerindeki saati unutamam. Baktım etrafta büyük binalar, denize gelen gidenler, koşturanlar, ellerinde gazete okuyan, kitap okuyan, simit yiyen, çay içen sağı solu izleyenler baktığımda günlük yaşarken ben hayallerimin peşinde geldim. Nereye gideceğimi bilmiyorum. Kalabalık insanların içinde kaybolacağım düşüncesi içindeydim. Ama umutlarım ve hayallerim vardı. Korkularım ve endişelerim de vardı. Adres sora sora, iletişim kurdum bir abi yardımcı oldu ve Kasımpaşa’da işe girdim.
Kasımpaşa’da İşe Başladım
Sait İskender’de çalışmaya başladım. Sağ olsun hem bulaşık işleri ve ne varsa yapmaya çalıştım. Akşam orda kalırsam yemeğim var, yatacağım var, işimde var para biriktirdim ve hayallerimi yaparım diye hesap yapmaya başladım. İşlerim iyi gidiyordu. Korkumun yerini umut aldı. Artık umut için çalışıyorum ay sonunu bekliyordum. Maaş alayım ama hiç durmuyorum, çok istekli, çok arzulu işimi yapıyorum. Bir yere gönderirlerse koşa koşa gider gelirdim. Kendime hiçbir zaman laf söyletmeden önce işimi ve görevimi yapmak için çalışıyordum. Kendimi sevdiriyordum, güven duymalarını sağlıyordum insanların bana. Bana el ve omuz verdiler. Sait İskender benim ilk iş yerim oldu, benim okulum oldu. Gözümü açtı, iletişimimi güçlendirdi. Müşteri ağırlamayı, işler yapmayı, temizliği, düzeni öğrendim. Bu benim için çok çok önemliydi. Hayallerimi yapacağım için umutla çalışıyordum. Aksaray’da İnci Restaurant’ta çalışmaya başladım. Aksaray benim ikinci okulum oldu. Farklı farklı insanlar görüyor, tanışıyor ve yeni şeyler öğreniyordum. Hayallerim büyüyor, fikirim gelişiyor, heyecanım artıyordu. Heyecanlı istekli oluşum, hedefimi doğru çalışmalarım ise beni çok heyecanlandırıyordu.
Uludağ Et Lokantasında Çalışmaya Başladım
Uludağ Et Lokantası isim yapmış bir yerdi. Burada siyasileri, iş insanlarını, sanatçıları ağırlayarak insanların dilinden konuşmayı, kibarlığı, nezaket kurallarını, misafir ağırlamayı, her detayı öğrendikçe heyecanım, isteğim, arzum arttı. Her gün yeni insanları tanımam, umutlarımın daha da gelişmesine vesile oldu. Bir usta kadar bilginizin olması, ürünlerin alınması ve saklanması, hazırlanması ve sunulması kadar her detayları öğrenmek benim heyecanımı, isteğimi ve arzumu geliştirdi.
Kendinizi Nasıl Geliştirdiniz?
Benim okulum, öğretmenim olmadı, benim öğretmenlerim müşterilerim oldu. Onların teşekkürü, mutlu göndermeleri bizi daha çok gelişmemize, öğrenmemize faydalı olmuştur. Onun için o sıra basamaklarını yaşamadım ama bir kebapçıda, bulaşıktan, temizliğe, ustalıktan her ana kadar her aşamayı başarıyla tamamladım. Bize öğreten, ustalarıma, yöneticilerime, patronlarıma borçluyum. Bu bilgileri ne okulda, ne üniversitede öğrenebilirdim. Onun için çok şanslıydım, her aşamayı her merdiveni basamak basamak çıkmaya vesile olan, destek veren abilere, müşterilere borçluyum. Hiç hayali olmayan, bir köy çocuğuna umut verdiler. O çocuğa meslek öğrettiler ve teşekkür ettiler. İstanbul bana hayallerimi, ustalığımı öğretti. Ayakta durmamıza, aile kurmamıza vesile oldu. Büyük bir şehrin içinde olduğum için çok mutluyum.
Çocukken Daha mı Yetenekliydiniz?
Çok girişkendim, kazanmak istediği vardı hep içimde. Aklımda kaybederim korkusu yoktu. Kazanacağım umudu vardı. İletişim daha etkiliydi, daha sıcak ve daha samimiydi
Evlilik Size Ne Kazandırdı?
İlk evlendiğim zaman çok cahildik. Aslında eşimi çok dinleseydim daha çok şey kazanırdım. O dönemlerde eşimi fazla işe karıştırmadım. Eşini işe karıştıranlara zayıf derlerdi. Eşimi çok dinlemediğim için pişmanım. Ama inanılmaz bir sevgi bağımız vardır. İlk günden itibaren bana iki evlat verdi. Mutluluğumu eşime borçluyum. Zaman çok hızlı geldi geçti. Ama eksiklerimi fark ediyorum. Keşke eşini dinleyen, konuşan, paylaşan biri olsaydım, çok şey kazanmış olurdum.
Kendi İşinizi Nasıl Kurdunuz?
1992 yılında kendime iş kuracak duruma geldim. Okulumdan mezun olduğum yıl 1992’de kendi işimi kurdum. Gözüm İskender Kebap’ta açıldı Kaderim iskender yemekti. Hayalim İskender kebabı bende kuracağım, bende bu işi yapacağımdı. Şükürler olsun kendi imkânlarımla bu işi kurdum ve ayaktayım.
As Alptekin İskender Ne Hizmeti Veriyor?
Bölgemizde, patronların olduğu iş dünyasının kalbi damarı olan bir yerdeyim. Hem işçiler hem de patronlar var. Onun için biz iskender kebap olarak açtık ama işçi kardeşlerim için de sıcak yemekler çıkartıyorum. Onların istekleri ve arzularına hizmet ediyorum. Onun yanında ekmeğimiz, lavaşımızı kendimiz yapıyoruz. Lahmacun ve pide çeşitlerimiz de mevcut. Bölge esnafının isteklerini karşılamak için kahvaltı hizmetimiz de var. İskender kebapta iddialıyım. Sulu yemeklerimiz var, pide çeşitlerimiz var, lahmacun var. Virüs belası ülkemiz ve dünyamızdan bir gitsin inşallah sabahları serpme kahvaltı ile de gönülleri kazanmak istiyorum.
İnsanları Seviyorsunuz, İnsanlara Hizmet Etmeyi Seviyorsunuz, Nedir Bu Sevgi?
Biz çocukken annem babama bir şey sorsam, “can kurban olurum” sözlerinin içinde büyüdüm. Şimdi burada insanların isteklerine, arzularına bende aynı şekilde can diyeceğim, kurban olurum diyeceğim ama gözlere tebessüm ederek, onları mutlu ettiğim için de teşekkür alacağım ve para da kazanacağım. Bu insanlar, benim öğretmenim oldu. Bu insanlara hizmet etmek, onları mutlu göndermekten başka
hiçbir ihtiyacım yok. Şükürler olsun işim var, huzurum var. İnsanları mutlu göndereyim mekânımdan bu benim için yeterli.
İkitelli’de Gözler Bizde Olsun Diyorsunuz, Nedir Hizmet Anlayışınız?
Bölgemde Kars ürünleri ile olan kahvaltılar Sarıyağından, kaşara, çeçilinden beyaz peynirine, pekmezinden balına kadar… Kars pişisini ne kadar sunum yaparsam Kars ürünlerinin lezzetini bölgeme ve müşterilerime en iyi şekilde sunacağımın özgüveni bende mevcuttur. Müşterilerim benden bir şey istediğinde, can diyeceğim… İskender kebabı yiyen müşterilerim, yağından loruna kadar sıcak lavaşının güzelliğinin farkına varacaklar İkramlarımızın lezzetine baksınlar istiyorum.
İşinizi Nasıl Görüyorsunuz?
İşimi hobi olarak görüyorum. İşimi seviyorum. Her gün insanlar için hazırlık yapmak, sevgimizi saygımızı gelenler için en iyi şekilde sunmak ve ağırlamak önceliğimizdir. Onların yüzü gülünce, güzel yemeklerimizi sunduğumuzda teşekkür etmeleri para vermeleri bizim için en büyük nimet olduğu için ben gelen misafirlerime teşekkür ediyorum. Onun için hobi gibi hizmet eden biriyim.
Gıda Konusunda Sağlıklı Hizmet İçin Ne Düşünüyorsunuz?
Gıda konusunda, yemek konusunda, beslenme konusunda çok ama çok dikkat gerekiyor. Dinimizde; elinle tuttun mu, gözünle gördün mü dendiği için, eti bildiğim güvendiğim yerden alırım, kullandığımız ürünleri evime alır gibi seçerek alırım. Bazı ürünleri alırken, fiyatı yüksek ama biz ekliyemiyoruz, onun için fiyatları yansıtmamaya gayret gösteriyoruz. Onların duası bize yeter diyorum. Onun için bu dönemde yemek için güvenilmediği yerde yemeyin, bilmediğiniz yerde sağlığınızı riske atmayın, seçin bakın, inceleyin.
Virüs Restaurantlar İçin Neler Getirecektir?
Yemek her yerde yenilmeyecek, müşteri daha seçici olacaktır. Bizim mutfak için çorba olmazsa olmazdır. Sulu yemek çok çok kıymetli ve hazımı kolay bir besindir. Sağlıklı beslenmek gerekir. Hijyen ve kalite için dikkat edilecek bir sektör olduğu için bu işi hakkıyla yapanların bu işi yapmaları gerektiğine inanıyorum. Virüs bize çok şey öğretecek bu saatten sonra…
İstanbul’daki Trafik Karmaşasını Nasıl Görüyorsunuz?
Burası metro şehri. 100 ülkenin insanlarını bağrında ağırlıyor. 82 ilin hizmetini yapan, Türkiye’nin aynası olan değerli şehirde yaşarken, plan yapacaksın, işine erken gideceksin ve planlı çıkacaksın yoksa trafikte çok zaman kaybedersin.
Bir Başkadır Benim Karsım Diyorsunuz
Türkiye’nin en incisi en modern insanların olduğu, insanlığından en üstün misafirlere verdiği değer ve sevgisi, ülke sevgisi insan sevgisi şimdi dışarıda daha iyi görüyorum, daha iyi anlıyorum. Onun için benim şehrim benim doğduğum yer olan Kars’ı çok seviyorum. Kars benim en kıymetli değerli ilimdir.
Peki, Hayallerinizi Köye Giderek Yaptınız mı?
Maalesef yapamadım. Bir gün sizinle, eşimle gidip bu hayalimi yapmak istiyorum. Köyümde çocukları toplayacağım ve onlara hediye dağıtacağım. Belki bende birine umut olurum. Bir yaşlıyı dinleyerek, elini öperek, duasını almak istiyorum. Bu konuda siz de bana eşlik ederseniz, bu virüs belasından sonra gidelim ve bende hayal ettiğimi gerçekleştireyim.
Süleyman Demirel Bulvari Fuar Çarşı Avm İkitelli 0212 6703411 6703422 0532 661 0834