Akşam Sofrası: Aile Bağlarının En Güçlü Harcı

Akşam Sofrası: Aile Bağlarının En Güçlü Harcı

Eskiden evlerde akşam saat yedi olduğunda, herkes sofranın etrafında toplanırdı. Bu, yazılı olmayan ama kuşaktan kuşağa aktarılan bir aile kuralıydı. Büyüklerin saygısından, nimete verilen değerden ve birlik duygusundan doğan bu alışkanlık, aileyi bir araya getiren en güçlü bağlardan biriydi.

“İşim var” ya da “Canım çekmedi” bahanesi sofradan kaçmaya yetmezdi. Ne olursa olsun, aile bireyleri aynı sofrada buluşur, aynı ekmeği paylaşırdı. Bu paylaşım, sevgi ve saygıyı pekiştirir, birlik ve beraberlik duygusunu artırırdı. Sofranın bereketi, sadece yiyeceklerin bolluğunda değil, gönüllerin sıcaklığında da hissedilirdi.

O dönemlerde sofra adabı da başkaydı. Ekmek kırıntısının bile yere düşmemesi için özen gösterilir, sofra bezi üzerine serilerek yemek yenirdi. Bu hem nimete karşı saygının hem de israfı önlemenin bir göstergesiydi. Ayrı tabaklar yerine ortak tabaktan yemek yenir, bu da birbirini gözetme ve paylaşma kültürünü güçlendirirdi.

Akşam sofrası, sadece karın doyurmanın değil, gönül bağlarını kuvvetlendirmenin en kuvvetli aracıydı. Birlik, bereket, saygı ve kardeşlik… Hepsi o sofrada başlardı.

Ayson Karabağ

Bakırköy’den Haber Gazetesi Genel Müdürü