Değişmek
Sabit fikirliliğe dayanılmaz. Hafifliği dolayısıyla çoğunluk tarafından yanardönerlik olarak nitelenen, muhafazakar kimseler ve toplumların kötülediği, oysa farklı bakış açılarına açık olan kimselerin durmadan içinde bulunmaları gereken, ama tabii ki insanların vazgeçilmeyecek temel değerli olması gerektiği gerçeğini unutturmaması gereken fenomen.
Biz değişiriz, aşk değişti sanırız. Hayatında ilk defa başka bir insan olma özlemi hiç bilmediği bir içkinin susuzluğu gibi bir duygu. Değişebilmek kendinin bile tanıyamayacağı yeni bir varlık olmak. Bütün canlıların olanca güçleriyle karşı koydukları bir değişim, bir başkalaşım. Korkutucu ve aynı zamanda çekici bir eğilim. Hücreler bütün güçleriyle dış etkenlere karşı koyar ve vücuda girmek isteyen yabancı unsurları dışarı atmaya çalışırken değişebileceğini, onların bu kör inadını yenebileceğini düşünmek insan için ne kadar zordur. Değişmek kendine yabancılaşmak demektir. Aslında yeni olan her şeye isyan ediyor vücut. Dünyanın en rahat yatağında ilk yattığı gece uyuyamıyor. Beyin, vücudun o korkunç diktatörü de tutucu bir derebeyi aslında. Değişime inanmak, sabırla sonuca varmak demektir. Yolda pes etmemek gerekir. Sonucunu beklemeden vazgeçmemek gerekir. Çünkü beklemesini bilmeyen yolda kaybediyor ve sonunu göremiyor.
