Nasıl Tartışmalıyız?

Nasıl Tartışmalıyız?

Yıkıcı değil, yapıcı olmak için…

Tartışmak Kavga Demek Değildir

Tartışma nedir? Şimdi “Bunun ne olduğunu bilmeyen mi var? Ne biçim bir soru bu?” diyeceksiniz. Olsun… Biz yine de sözlüğe bir bakalım diyoruz… Sözlükte, “Tartışmanın karşılığında iki ayrı tanım buluyoruz. İlki; Birbirine zıt düşünceleri karşılıklı savunma”, İkinci ise; “Ağız kavgası. Münakaşa…” İyi ki de bakmışız… Artık niçin tartışmayı “kavga” şeklinde yorumladığımızı biliyoruz. Gerçekten de çoğumuz tatsızlığa, huzursuzluğa, kavgaya meydan vermemek kaygısıyla tartışmadan ölesiye kaçıyoruz. Kaçmasak da tartışmayı karşımızdakini yaralayıp, hırpalamak için bir silahmış gibi kullanıyoruz.

         Kaçmak da tartışmayı silah ve savunma yolu olarak kullanmak da ikili ilişkilerde onarılmaz yaralar açılıyor.

         Aslında tartışarak anlaşma ve uzlaşmalara varmanın ilişkilerimize kazandıracaklarını çoğumuz seziyoruz, ama doğrusu bunu nasıl yapmak gerektiğini pek kestiremiyoruz.

        Madem, tartışmalarımızı yıkıcı olmaktan kurtarıp yapıcı kılmaya çalışıyoruz, o halde ne yapabiliriz?

 Tartışma Nasıl Yıkıcı Olur

 Evet! Amacımız, yapıcı tartışmaları gerçekleştirmekse, bunun için ne yapmak değil, ne yapmamak gerektiğini sıralamak galiba daha etkili olacak…

        İşte, tartışmaları yıkıcı hale getiren yanlışlar:

* Niye tartışmak istenmediği belirtilmeksizin, parlak, konuşanı dinlemekten kaçınıp, karşıdakini yalnız bırakmak.

* Hiçbir sorun yokmuş gibi davranmak.

* Gerçek çalışma söz konusu olduğu halde bunu görmezden gelip, tüm problemleri karşımızdaki yaratıyormuş imajı yaratmak.

* Suçluluk duygularını oluşturmak: Çatışma veya kızgınlığa yol açan durumu, direkt olarak ifade etmek, karşıdakine suçluluk duygularını yaratarak, duygu sömürüsü yaparak dile getirmek.

* Kinaye ve alaya başvurmak: Kızgınlık, kırgınlık, sürtüşme ve çatışmaları, olduğu gibi değil, kinayeyle ima etmek.

* Bardağı taşıran son damlayı beklemek: Tüm sürtüşme ve çatışmaları dışa vurmaksızın biriktirip, incir çekirdeğini doldurmayacak kadar önemsiz bir olayla birlikte öfkeyi, en yıkıcı ve kırıcı şekilde püskürtmek.

* Ciddiyetten uzaklaşmak, espriye vurmak: Ciddi bir tartışma ortamında, hemen arka arkaya espriler patlatıp, karşıdakini yumuşatarak, kızgınlığını unutturmaya çalışmak.

* Bam teline basarak öç alma: Çatışılan kişinin zayıf noktasını hedef alıp yarasını kanatarak intikam almak.

* Değişmezlik ve durağanlıkta ısrarcı olmak: Bazı olağan değişiklikleri hazmedemeyip duyduğumuz kızgınlığı, böylesi değişiklikleri istemediğimiz tarzında dile getirip, karşıdakini buna zorlamak.

* Yoksun bırakmak: Kızgınlık ve çatışmaya yol açan kişiden öç almak üzere onu gereksinim duyduğu herhangi bir şeyden yoksun bırakmak.

* Tehdit etmek: Kızılan kişiye duyulan öfkeyi onu, “Bir gün ocağıma düşersin elbet…” diyerek tehdit edip, güç bir durumda yalnız bırakmakla korkutup, sindirmeye çalışmak. Bütün bu saydıklarımız, yapıcı tartışmanın gelişmesini engelleyen yıkıcı tutumlar. Oysa ikili ilişkileri yapıcı tartışmaları ölümsüz kılmak, hiç de güç değil.