Sence Ağlamak mı, Gülmek mi?

Sence Ağlamak mı, Gülmek mi?

Gülmek, ağlamanın ikiz kardeşi gibidir. Ağlamak insanı rahatlatır; içimizde biriken sıkıntıları gözyaşlarıyla bedenimizden uzaklaştırır. Ruhun daraldığı anlarda bir çıkış kapısıdır. Ağladığınızda, yaşadıklarınız bir film şeridi gibi gözlerinizin önünden geçer. Kendinizi sanki başka bir âleme yol almış gibi hisseder, olayları yeniden yaşarsınız. Sonra birden kendinize gelir, sizi ağlatan olayları veya kişileri sorgulamaya başlarsınız. Eğer bu sorgulamaların sonunda bir çıkış yolu bulamazsanız, bu durum sizi yanlış kararlar almaya sürükleyebilir ve bazen çok daha üzücü sonuçlara yol açabilir. Unutmayın; dünyada problemi veya sıkıntısı olmayan hiçbir insan yoktur.

Gülmeye gelince… Derler ki, “Gülmek ağlamanın kız kardeşidir.” Gülünce içimize bir ferahlık dolar; hele bir de kahkaha attığımızda sıkıntılarımızın hafiflediğini hissederiz. Gülmek, insanın kısa da olsa dertlerini unuttuğu bir mola gibidir.

Hayatta aşılmayacak hiçbir sıkıntı yoktur.
Hayat bize sürekli mücadele etmeyi öğretir. Bu nedenle bol bol gülün. Yeri geldiğinde de deliler gibi kahkaha atmaktan çekinmeyin. Her ne olursa olsun, hayat yaşamaya değerdir.

Sezen Aksu’nun “Sen Ağlama” şarkısında ne güzel anlatır duyguları:
“Hasret oldu, ayrılık oldu, hüzünlere bölündü saatler…
Gördüm akan iki damla yaş… Ayrılık da sevgiyle beraber.
Bir şarkı, bir şiir gibi yaşadığım canım acılarım…
Senden bana hatıra şimdi sakladığım sevgili kaderler…
Sen ağlama, dayanamam ağlama, göz bebeğim sana kıyamam…”

Yine Mustafa Ceceli’nin sözleri de ne kadar etkileyicidir:
“Severken gitmesi zor oluyor, gülerken ağlamak geride kalanlardan yadigâr…
Ağlama yüreğim, sus ağlama, duymasın sensiz günlere merhaba derken…
Yalnızlık hep anlatsın; yalnızlık ölmekten zor…”

Abdulkadir Dikme

Emekli Öğretmen-Yazar