İsraf, Savurganlık ve Aşırı Tüketim

İsraf, Savurganlık ve Aşırı Tüketim

İsraf, kısaca her konuda haddi aşmak ve bir malı ya da parayı boş yere harcamaktır. Kötü bir huydur; aşırıya kaçıldığında kalbi karartan, insanı içten içe kemiren bir hastalığa dönüşür. Savurganlık ve aşırı tüketim, hepimizi ilgilendiren çok önemli konulardır. Buna rağmen birçok alanda israfa düşmekteyiz.

Bunları kısaca şöyle sıralayabiliriz:

Ömrü boş yere tüketmek,
Yeme içmede ve giyimde aşırılığa kaçmak,
Sağlığı gereksiz yerlerde zayi etmek,
Faydasız bilgilerle zaman harcamak,
Zamanı boşa harcamak,
Bir malı değerinden çok daha az veya fazla fiyata satmak,
Tarlalarda ve bahçelerde toplanan ürünleri doğru muhafaza etmeyip çürütmek.

İsraf önlenemeyecek bir şey değildir. Yeter ki gerçekten isteyelim; o zaman gereken tedbirler alınır ve savurganlığın önüne geçilir. Deney ve akla dayalı sistematik bilgiler, akademik ve hakemli yayınlarla desteklendiğinde insan doğruyu daha kolay bulur.

Cahillik insana çok şey bildiğini zannettirir. İnsan öğrendikçe, evrende ne kadar çok bilgi olduğunu ve kendi bilgisinin ne kadar az olduğunu fark eder. Kısacası, az bilen çok bildiğini sanır. Bu kimselerden korunmanın yolu ise gerektiğinde uzak durmaktır; çünkü onlara gerçekleri anlatmak çoğu zaman mümkün değildir.

Descartes’a göre insan özgür ve ahlaklı bir varlıktır. Onun amacı, tüm canlılar gibi hayatta kalmak, büyümek ve gelişmektir. Ancak insanı diğer canlılardan ayıran; merhameti, şefkati, cömertliği, vicdanı, adalet duygusu, sevgisi ve sabrıdır.

Abdulkadir Dikme

Emekli Öğretmen-Yazar