Kolay Kazanılan ,Kolay kaybedebilir.

Kolay kazanılanın, kolay da kaybedileceğini, kalıcı eserler bırakmak için bir arı, karınca gibi çalışmak gerektiğini anlatan bir hikâyeyi paylaşmak istedim sizinle…

Kavağın yanında bir kabak filizi boy göstermiştir. Bahar ilerledikçe bitki kavak ağacına sarılarak yükselmeye başlamış. Yağmurların ve güneşin etkisi ile müthiş hızla büyümüş ve neredeyse kavak ağacıyla aynı boya gelmişti. Bir gün dayanamayıp sormuş kavağa:

“Sen kaç ayda bu hale geldin ağaç”?

“On yılda” demiş kavak.

“On yılda mı?” diye gülmüş ve çiçeklerini sallamış kabak. “Ben neredeyse iki ayda seninle aynı boya geldim bak…”

“Doğru” demiş ağaç “Doğru.”

Günler günleri kovalamış ve sonbaharın ilk rüzgarları başladığında kabak önce üşümeye başlamış, sonra yapraklarını düşürmeye. Soğuklar arttıkça da aşağıya doğru inmeye başlamış.

Sormuş endişeyle kavağa:

“Neler oluyor bana ağaç?”

“Ölüyorsun…” demiş kavak.

“Niçin?” demiş kavak

“Benim 10 yılda geldiğim yere, 2 ayda gelmeye çalıştığın için…

Kıssadan hisse; emek vermeden, çabalamadan, gerekli donanımlara sahip olmadan çabuk elde ettiğimiz her şey aynı hızla yok olabilir. Hatta bazen çaba göstermeden elde ettiğimiz başarı ya da maddi imkanların gücüne kapılıp kibirden burnumuz beş karış havada gezerken, tepetaklak olup en dibe de vurabiliriz.