Utanma Duygusu
1963’lerde pantolonlarda çok yama vardı ama utanma yoktu. Gururla giydiğimiz giysilerdi ve neyse ki biz bu duruma doğal bakabiliyorduk hiç giysilerimizden dolayı utanmadık. Çünkü o pantolonlarda göz nuru vardı, el emeği vardı. Onurla giysilerimizi üzerimizde taşıyorduk. Bugünün utanma duygusu ile o günlerin hayâsı değer yargıları açısından çok farklı. O yıllarda hırsızlıktan, yalan söylemiş olmaktan, rüşvet almaktan, irtikaptan, ihtilâstan hayâ duyulurdu, ar edilirdi. Namuslu adamın elbisesinin yamasından utanılmazdı. Bu devirde ise ahlâk değer yargıları çok değişti. Daha doğrusu ahlâk kavramı yok oldu gitti.
